شَيعَتُكَ يَوْمَ الْقيمَةِ الَى الْجَنَّةِ مَعَ مُحَمَّدٍ وَ حِزْبِهِ الَى الْجِنانِ زَفّاً زَفّاً ، وَ قَدْ افْلَحَ مَنْ تَوَلَّاكَ وَ خَسِرَ مَنْ تَخَلّاكَ فَبِحُبِّ مُحَمَّدٍ حَبُّوكَ ، وَ مُبْغضِوكَ لَنْ تَنالُهُمْ شَفاعَةُ مُحَمَّدٍ . تو اميرمؤمنان هستى ! و پيشواى فروزنده چهرگان در غرفه‌هاى بهشت ، و تو آقا و بزرگ فرزندان آدمى در روز قيامت ، حتّى پيغمبران و مرسلين ، پرچم حمد در روز باز پسين به دست توست ، تو و شيعيان تو را در روز قيامت مانند عروسى را كه به حجله برند ، به‌سوى بهشت با محمّد و حزبش بسوى جنّت دسته دسته مىبرند ، فلاح و رستگارى مختصّ كسى است كه تولّاى تو را داشته باشد و دست از تو بر ندارد و بال و خسران مختصّ كسى است كه تو را تنها بگذارد و دست از تو بدارد . پس به محبّت محمّد تو را دوست دارند ، و شفاعت محمّد شامل حال افرادى كه بغض تو را در دل مىپرورند نخواهد شد . سپس دِحْيَه گفت اى على به من نزديك شو ! اى برگزيدهء خدا ! أميرالمؤمنين نزديك او شد ، و دحيه سر حضرت رسول الله را از دامان خود برداشت ، و در دامان أمير المؤمنين گذارد . در اين حال حضرت رسول الله گفتند اى على اين همهمه چه بود ! أمير المؤمنين عرض كرد يا رسول الله داستان از اين قرار بود ، و تمام خصوصيّات ورود و گفتگوى با دحيه را عرض كرد . حضرت فرمودند : اى على آن دحيه نبود ، جبرئيل بود ، تو را به همان اسمى كه خدا براى تو گذارده نام برد ؛ اوست كه محبّت تو را در دلهاى مؤمنين ، و خوف از تو را در دلهاى كافرين قرار مىدهد . « 1 » مسائل هفتگانه امامت در أميرالمؤمنين عليه السّلام متحقّق بود احاديثى كه دلالت دارد بر افضليت أميرالمؤمنين عليه السّلام به عنوان خير الوصيّين ، و سيّد ولد آدم ، و أمثال ذلك از رسول خدا بسيار است . ما براى نمونه از طريق عامّه به اين چند روايت اكتفا نموديم . بنابراين طبق مسائل هفتگانهء سابق ، مقام امامت مختصّ به آن حضرت است كه با قاطعيّتى هر چه بيشتر ، مردم را به راه خدا دعوت مىكرد ، و در فعل و گفتار از او پشيمانى و

--> ( 1 ) غاية المرام ص 16